Fakir, mnich, jogin i sprytny człowiek (Czwarta Droga)

Gurdżijew opisywał trzy klasyczne drogi rozwoju: drogę fakira (praca wyłącznie nad ciałem, przez cierpienie fizyczne), drogę mnicha (praca wyłącznie nad emocjami, przez wiarę i poświęcenie) oraz drogę jogina (praca wyłącznie nad umysłem, przez wiedzę). Każda z nich, rozwijając tylko jeden ośrodek, prowadzi do skrzywionego rezultatu — „głupiego świętego” (który umie działać, ale nie wie co) albo „słabego jogina” (który wie co, ale nie umie działać). Droga sprytnego/przebiegłego człowieka (Sly Man), czyli Czwarta Droga, rozwija harmonijnie wszystkie trzy ośrodki naraz, bez konieczności porzucania zwykłego życia i zamykania się w klasztorze.