Ślepiec prowadzący kulawego

Cesarz Antoninus argumentował przed rabinem Jehudą ha-Nasi, że ciało i dusza mogą uniknąć sądu, bo każde z osobna jest niewinne. Rabin odpowiedział przypowieścią: ślepiec i kulawy spotykają się w sadzie. Żaden osobno nie może dosięgnąć owoców — ślepiec nie widzi, kulawy nie dojdzie. Łączą siły: ślepiec bierze kulawego na plecy, kulawy nawiguje, wskazując drogę do drzew. Razem okradają sad — i razem, jako jedność, ponoszą odpowiedzialność.